شعرهای نایدو بسیار به طبیعت هند نزدیک و از احساسات تند و تیز هندوان با طبیعت اطراف خود سرشار است. حیوانات درختان و طبیعت در شعرهای نایدو در کنار انسان ها قرار می گیرد تا احساسات عمیق این شاعررا به فرهنگ مردمان کشورش نشان دهد.گاهی نیز شعرهای نایدو از زبان یکی از شخصیت های مشهور تاریخی فرهنگی هند بیان می شود شخصیت هایی که در میان توده مردم از خواستگاه فرهنگی عمیقی برخوردارندو از زبان این شخصیت ها گاه و بیگاه به مشکلات نظام اجتماعی هند اشاره کرده است .

مارها در پای بوته های کوکنار غنوده اند

برای صید غزالان رموکی که از گله جدا شده اند،

سوسوی کرم‌های شب تاب بی صدا راه پلنگ سیاه را روشن می کند

و شهپر طوطیان، در احتضار روز، درخششی صد چندان می گیرد.

ای نازنین،

غنچه لوتوس

 ،مانند خواب دخترکان نوشین،

بر فراز جوی، پر از شور و کنش است

داغ کاست* بر جبین لاجوردی عرش خود نمایی می کند

و ماه زرین جلال و شکوه و تابناکی را به آتش می کشد.

بادها در معابد جنگل می رقص اند

و مدهوش تقدس قدم‌های شب اند.

خموش.

در سکوت

آواهای رازگونه نغمه می سرایند

و اله گان را وادار به پیشکش عود می کنند

*کاست:نظام طبقاتی جامعه هندو که گاندی به مبارزه با آن پرداخت.

مادر سياه زمين

 بر اساس اسطوره شناسی هند کالی ايزد بانوی از بين برنده بدی ها و شرارت ها است. راما کريشنا ،عارف بزرگ هند ، مادر کالی را می پرستيده ، کالی نشاندهنده قدرت سلطه و خشم خدای متعال است که انرژي های منفی را کاملاً از بين می برند. او سيمایی وحشتبار دارد. کالی را با رنگ سياه يا قرمز نشان می دهند و مانند شيوا سه چشم دارد در جنگی معروف شيوا- شوهر خود- را شکست می دهد و از آن هنگام به خود لقب کالی يا فاتح زمان می دهد و بدين سان دوی خدای بانو حاصلخيزی و باروری بر ويرانگر سر سختی چون شيوا که معادل زمان است غلبه ميابد.

 شيواناندا ماهاراج می فرمايند: " کالی قدرت تغيير دهنده الوهيت است که فرديت را متلاشی می کند و با کائنات پيوستگی می دهد".

 معمولا مجسمه کالی را در شرق خانه قرار می دهند تا انرژی های منفی را از محيط خانه دور کند و هر روز صبح عودی را در مقابلش می افروزند و مانترای کالی را تکرار می کنند. از مانتراهای معروف کالی می توان به ام شيری ماها کالی کايه ناماها اشاره کرد که معمولاً 108 مرتبه در روز تکرار می شود.